Νευοαισθητήρια Βαρηκοΐα

Η σοβαρή οξεία νευροαισθητήρια βαρηκοΐα δεν είναι ιδιαίτερα συχνή και οι γενικοί γιατροί δεν αναμένεται να συναντήσουν παρά μόνο ελάχιστες περιπτώσεις σε όλη τους τη ζωή. Αυτό έχει κάνει πολύ δύσκολη την εξεύρεση του καλύτερου τρόπου αντιμετώπισής τους. Λίγοι μόνο ασθενείς έχουν μια συγκεκριμένη αιτία, όπως τραύμα από μια έκρηξη ή βλάβη από έντονη πίεση, η οποία έχει τραυματίσει τον κοχλία. Αλλοι μπορεί να είχαν πάθει μηνιγγίτιδα ή παρωτίτιδα. Βαριές λοιμώξεις του μέσου ωτός ή το χολοστεάτωμα μπορούν να προχωρήσουν και στο έσω ους. Ένα ακουστικό νευρίνωμα μπορεί να καταστήσει αισθητή την παρουσία του προκαλώντας αιφνίδια βαρηκοΐα. Κάποιοι ασθενείς μπορεί να είχαν πάθει κάποια ερπητική λοίμωξη και, εκτός από μερικές φυσαλίδες στο αφτί και το έδαφος του στόματος, ενδέχεται να εμφανίζουν ίλιγγο, παράλυση του προσωπικού νεύρου και βαρηκοΐα. Η συλλογή όλων αυτών των συμπτωμάτων ονομάζεται σύνδρομο Ramasay-Hunt.

Υπάρχουν και άλλες σπάνιες αιτιολογικές καταστάσεις, αλλά, γενικά, για τις περισσότερες περιπτώσεις αιφνίδιας νευροαισθητήριας βαρηκοΐας δε μπορεί να καταδειχθεί κάποια αιτία. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι γιατροί συνήθως θεωρούν ότι η κατάσταση προκαλείται από κάποιον ιό ή από ένα θρόμβο αίματος που επηρεάζει την αιματική παροχή στο έσω ους. Δεν υπάρχουν ικανοποιητικές ενδείξεις για να υποστηριχθεί κάποια από τις παραπάνω αιτιολογίες ως αληθής, αλλά η δεύτερη φαίνεται να έχει περισσότερο κάποια βάση. Το έσω ους έχει μια μόνο μικρή αρτηρία (τη λαβυρινθική αρτηρία) που το τροφοδοτεί με αίμα, ενώ τα περισσότερα μέρη του σώματος έχουν δύο, κατά τρόπο τέτοιον ώστε όταν αποφραχθεί η μια, να συνεχίζει η άλλη την αιματική παροχή. Η λαβυρινθική αρτηρία διχάζεται για να τροφοδοτήσει τον κοχλία και τον αιθουσαίο λαβύρινθο ξεχωριστά. Απόφραξη της αρτηρίας σε διάφορα σημεία μπορεί θεωρητικά να προκαλέσει κώφωση, ζάλη ή και τα δύο. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερα ελκυστική υπόθεση και έχει αποτελέσει τη βάση για πολλές θεραπείες, δεν υπάρχει απόδειξη ότι αυτή είναι η αιτία. Για αυτό το λόγο, οι περισσότερες περιπτώσεις αιφνίδιας νευροαισθητήριας βαρηκοΐας χαρακτηρίζονται ως ιδιοπαθείς, δηλαδή, χωρίς γνωστή αιτία.

Έτσι, για μια κατάσταση χωρίς γνωστή αιτιολογία, καμία θεραπεία δε μπορεί να σχεδιαστεί σε μια λογική βάση. Πράγματι, σε επίσημες μελέτες καμία μορφή θεραπείας δεν αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική από το να μη γίνει καμία θεραπευτική προσπάθεια – με την προϋπόθεση ότι οι άλλες πιθανές υποκείμενες αιτίες έχουν αποκλειστεί. Χωρίς καθόλου θεραπεία, 60-70% των ασθενών θα αναρρώσουν πλήρως ή σχεδόν και συνήθως μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Οι κακοί προγνωστικοί παράγοντες είναι:

  • Απώλεια ακοής στην περιοχή των 8 kHz
  • Απώλεια ακοής μεγαλύτερη από 70dB κατά μέσον όρο στις συχνότητες των 1,2 και 4 kHz.
  • Ίλιγγος μαζί με τη βαρηκοΐα

Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι οι ασθενείς δεν πρέπει να αντιμετωπισθούν θεραπευτικά. Η αιφνίδια απώλεια της ακοής είναι μια σοβαρή κατάσταση που αποδιοργανώνει το άτομο, δεδομένου ότι η ακοή είναι από τα πρώτα προειδοποιητικά συστήματα του σώματος και η απώλειά της προκαλεί μεγάλη αγωνία και δυσπραγία. Η όποια ακοή υπολείπεται είναι συνήθως διαταραγμένη και είναι συχνή η δυσάρεστη επιστράτευση της ακοής. Αν αναπτυχθούν και εμβοές, τότε το πρόβλημα γίνεται χειρότερο. Πρέπει να ληφθεί ένα πλήρες ιστορικό, να πραγματοποιηθεί μια προσεκτική εξέταση και να παραγγελθούν οι κατάλληλες εξετάσεις για να αποκλειστεί υποκείμενη νόσος. Πολλοί ΩΡΛ χειρουργοί προτιμούν να συνιστούν στους ασθενείς τους ανάπαυση και χαλάρωση και πιθανώς κάποια φαρμακευτική αγωγή λόγω της ενοχλητικής φύσης του προβλήματος. Αν δεν επιτευχθεί ανάρρωση, μπορούν να προσφερθούν υποστηρικτικά μέτρα και αποκατάσταση ακοής.